บทที่ 77 พระรามกินเด็ก 77

        นัยตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าก่อนจะหลับตาพริ้มตามที่เขาบอก เพียงแค่ลมหายใจอุ่นปะทะหน้าแก้มใจยังเต้นแรงจนแทบคุมสติไม่อยู่และเมื่อริมฝีปากหยักบดเบียดลงมาถึงกับต้องมือกำแน่นหากแต่ยังปล่อยให้ลิ้นอุ่นได้เลาะเล็มดูดดึงแล้วสอดแทรกเข้ามาในปากคละเคล้าไม่หยุด

"หวาน" น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นเมื่อผละออกมาแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ